Één plant, honderden smaken.

Citroen. Grapefruit. Perzik. Ananas. Druiven. Bessen. Lavendel. Munt. Vers gemaaid gras. Bloemen. Zelfs een vleugje cannabis.

Als iemand zou zeggen dat al die smaken uit één plant kunnen komen, zou je hem waarschijnlijk niet meteen geloven.

Toch is het zo.

Die plant heet Humulus lupulus, beter bekend als hop. De groene bloem die bier zijn karakter geeft en misschien wel de grootste smaakmaker is in moderne speciaalbieren.

Bitter? Zeker. Maar dat is pas het begin.

Van oudsher kennen we hop vooral als de bron van bitterheid.

Tijdens het koken van het bier zetten de alfazuren uit hop zich om in iso-alfazuren. Dat klinkt technisch, maar het resultaat kent iedereen: een aangename bitterheid die zoetheid in balans brengt en ervoor zorgt dat je zin krijgt in de volgende slok.

Hoe langer hop meekookt, hoe meer bitterheid ontstaat. Daarom berekent een brouwer precies hoeveel hop en welke hop nodig is om een bier precies de juiste balans te geven.

De grootste verrassing: het aroma

De afgelopen jaren is hop misschien nog wel interessanter geworden.

Door hop later in het brouwproces toe te voegen – of zelfs pas tijdens de vergisting – blijven vluchtige aroma's behouden die tijdens het koken grotendeels verdwijnen.

En dan gebeurt er iets bijzonders.

De ene hop laat een IPA smaken naar tropisch fruit. De andere doet denken aan citrus, witte druiven of verse kruiden. Sommige variëteiten geven zelfs aroma's die verrassend bloemig of harsachtig zijn.

Dat maakt hop zo leuk om te ontdekken. Iedere variëteit heeft zijn eigen karakter en ook de plek waar de hop groeit – het terroir – heeft invloed op de uiteindelijke smaak.

Zelf ontdekken hoort erbij

Net zoals wijnliefhebbers druivenrassen leren kennen, ontdekken bierliefhebbers steeds vaker hun favoriete hopsoorten.

Daarom vermelden veel craftbrouwers de gebruikte hoppen gewoon op het etiket. Niet omdat je die namen hoeft te onthouden, maar omdat je langzaam ontdekt welke smaken jou het meest aanspreken.

Misschien blijkt dat je dol bent op citrusachtige hoppen. Of juist op kruidige, bloemige of tropische aroma's.

Iedere nieuwe hop is weer een nieuwe ontdekking.

En dan is er nog Fresh Hop

Alsof hop nog niet bijzonder genoeg is, is er ook nog een moment waarop de bloemen helemaal niet worden gedroogd.

Tijdens de hopoogst gaan ze rechtstreeks van het veld de brouwketel in.

Dat levert Fresh Hop-bieren op: bieren met een extra laag aan frisse, kruidige en groene aroma's die de rest van het jaar nauwelijks te vinden zijn.

Ze verschijnen maar een paar weken per jaar, meestal tussen half september en eind oktober.

Ben je gek op hop? Dan is Fresh Hop misschien wel het mooiste seizoen van het jaar.